سخنان خواجه عبد الله انصارى در تفسير قرآن كريم ( به نقل ميبدى ) الهى ! نور تو چراغ معرفت بيفروخت ، دل من افزونى است . گواهى تو ترجمانى من بكرد ، نداى من افزونى است . قرب تو چراغ وجد بيفروخت ، همّت من افزونى است . ارادت تو كار من بساخت ، جهد من افزونى است . بود تو كار من راست كرد ، بود من افزونى است . الهى ! از بود خود چه ديدم مگر بلا و عنا ؟ و از بود تو همه عطاست و وفا ، اى به بر پيدا و به كرم هويدا ! ناكرده گير كرد رهى و آن كن كه از تو سزا . الهى ! نام تو ما را جواز ، و مه تو ما را جهاز . الهى ! شناخت تو ما را امان ، و لطف تو ما را عيان . الهى ! فضل تو ما را لوا ، و كنف تو ما را مأوى . الهى ! ضعيفان را پناهى ، قاصدان را بر سر راهى ، مؤمنان را گواهى : چه بود كه افزايى و نكاهى ؟